Pittige dame

Onze kleine Surprise wordt waarschijnlijk een pittige dame. Ze gromt als iets niet lukt of niet naar haar zin is. Maarre… van wie zou ze dat hebben? Geen idee. Ik probeer al de hele dag beeldmateriaal van haar te krijgen, maar een ander dametje is het daar niet mee eens en komt er steeds tussen. Zeker bang de puppy capsones gaat krijgen.

 

Ze loopt…….

Ja hoor, vanmorgen diverse stapjes gemaakt op 4 pootjes met haar buikje van de grond.

Ze maakt nu ook contact als ze je ziet, nog wel met wazige oogjes, maar ze is zich bewust van de buitenwereld.

 

Genieten

Vanmorgen heb ik een hele tijd met kleine Surprise op schoot zitten genieten. Pup opgekruld in haar deken, Nissa en Pelle naast me en kijken, aaien en de heerlijke puppygeur opsnuiven.

Kleine veranderingen

Als ze zo klein zijn als Surprise nu is kan het niet snel genoeg gaan tot ze beginnen te lopen/kruipen en je te herkennen. Maar zodra het eenmaal zo ver is gaat het veel te snel en voor je het weet vliegen ze uit naar hun nieuwe baasjes.

Hetzelfde plaatje als gisteren, iets andere houding. Maar een klein verschil in het koppetje. Het begint nu iets meer op een hondje te lijken.

Bij ieder nest sta ik weer versteld van de geweldige instincten van mijn kleine moedertjes. Ze voelen precies aan wat hun kroost nodig heeft. Eerst volledige aanwezigheid en aandacht van moeder, daarna steeds iets minder aanwezigheid wanneer ze langer doorslapen na een voeding. Nog steeds volledige bescherming tegen de “boze buitenwereld”.

Ik weet dat Nissa Surprise steeds verder zal gaan loslaten naarmate ze ouder en zelfstandiger wordt. Het is en blijft een boeiend proces.

Een dag niet geslapen en gedronken is een dag niet geleefd

Zo langzaamaan gaan de oogjes open, mooi volgens schema.

Gelukkig zitten de oortjes nog dicht dus het oorlogslawaai van gisteren heeft de kleine meid gelukkig gemist. Ook het plotselinge geblaf van mama en grote broer hoeft ze nu nog niet te verduren.

En hoewel het eentonig wordt toch maar weer even een filmpje en een foto.

Zo ligt ze er lekker bij, maar dan heeft ze blijkbaar ineens weer honger. En ze weet de weg steeds sneller te vinden.