Onverstoorbaar puppy

Ik hoefde me gaan zorgen te maken dat het slecht weer was en dat Puppy een achterstand zou krijgen omdat ze niet buiten kwam. De eerste keer buiten was ze meteen blij en ging op onderzoek uit.

Het waren maar een paar minuutjes, maar ze genoot zichtbaar van haar uitstapje. Alles werd onderzocht.
Er wordt aangeraden om pups op verschillende ondergronden te laten lopen om te wennen. Nou, Surprise zoekt ze uit zichzelf op. Een borstelmat is niet het eerste  waarvan je denkt “daar ga ik eens lekker op staan”, maar Surprise vond dat het wel kon.

Spenen

Eindelijk is Nissa dan begonnen met de pup te spenen. Ze moppert op Surprise, maar als een echte spets (lees doorzetter) blijft die het wel proberen.

Jammer genoeg kan Nissa niet echt uit de voeten in de puppyren, waardoor pup haar al snel weer heeft ingehaald.
Vanmorgen heeft ze het toch begrepen en konden ze samen een hele tijd leuk met elkaar spelen. Surprise heeft dit wel nodig als enig kind.

Naar buiten

 

De ontwikkelingen gaan nu zo snel dat ik meer met Surprise zelf bezig ben dan met het blog. Foto’s mislukken veelal door het slechte licht binnen en flitsen wil ik niet want dat is niet fijn en ook niet goed voor haar.

Surprise is eergisteren op eigen beentjes buiten geweest.  Samen met Nissa resulteerde dat in het lekker drinken en geen oog hebben voor de omgeving. Vanmorgen mocht ze nog even, maar nu heb ik Nissa bij haar weggelokt. Wat een verschil. Ze was meteen geïnteresseerd in haar omgeving en lief overal aan te snuffelen. Op het laatst wilde ze niet eens mee naar binnen. Spetsen zijn toch echte buitenhondjes.

Helaas had ik natuurlijk mijn fototoestel binnen laten liggen. Volgende keer maar even aan denken.

De chip zit er in

Nu het weer iets (nou ja, echt maar iets) warmer was is Surprise weer even mee naar buiten geweest, nog steeds op mijn arm vanwege haar kale buikje. Haar leefwereld is nog klein, kleiner dan die van onze zomernesten, waarvan de pups op deze leeftijd al volop buiten speelden. Gelukkig krijgen we veel bezoek, zodat ze toch genoeg afleiding heeft.

Ze moet echter straks wel voorbereid zijn voor haar grote reis naar haar nieuwe baasjes.
Ze heeft een paar auto’s voorbij zien komen, vond het niks bijzonders. Naar mensen toe is ze heel open en spontaan. Haar staartje kwispelt aan een stuk door.
Vanmiddag heeft ze ook de chip gekregen, dat ging zonder problemen. Alleen bloedde ze een beetje na die tijd, wat zowel Pelle als Nissa bezorgd (?) maakte. Ze moesten er allebei steeds aan likken.
Pelle is nog niet aan spelen met de pup toe, hij blijft een beetje (soms ook wat meer) jaloers. Als ik niet oplet steelt hij alle speeltjes van Surprise, die hij vervolgens ergens in de kamer laat vallen om er vervolgens niets mee te doen.

Ook een groot gerookt bot, dat al eeuwen in de kamer onder de tafel ligt zonder dat er een hond naar omkijkt werd ineens weggegrist toen Surprise belangstelling voor het bot kreeg. Hij is bijna vier, maar ik moet wel constateren dat hij nog lang niet volwassen is.

Nog wat foto’s van vandaag.

Vijf weken

Wat gaat het hard. Nu begin ik al te tellen hoe lang ze hier nog blijft.

Surprise is niet langer tevreden met haar mooie ruime ren in de woonkamer. Nu ze de vrijheid heeft geproefd wil ze er steeds weer uit. Dat mag ze geregeld, ze moet tenslotte haar leefwereld verruimen. Het nadeel is alleen dat ze dan als een schaduw achter Nissa aan gaat en Nissa is er nog niet aan toe om haar echt serieus af te snauwen (hoewel dat vast en zeker niet ver weg meer is).

Ze eet nu meer vlees en krijgt minder melk van Nissa. Een geleidelijk proces wat eigenlijk vanzelf gaat,  zoals zoveel dingen. Ze plast meestal netjes op de kranten, vecht met haar speeltjes, heeft zelfs al even voorzichtig gesjord met Nissa met haar flosstouw.

Ze is ook al even buiten geweest, op mijn arm in haar warme vetbedje gewikkeld. Ze vond het reuze interessant, keek geïnteresseerd om zich heen en liet zich aaien door twee kinderen die langs kwamen.

 

De aanhouder wint

Na twee dagen driftig oefenen is het haar eindelijk gelukt, ze is in het Biabed geklommen. Of ze trots op haar prestatie is?

Al vier weken oud

Iedere morgen ben ik benieuwd hoe ze zich ’s nacht heeft ontwikkeld, het is steeds weer een verrassing, maar ze is weer gegroeid of heeft iets nieuws geleerd of kan weer iets meer.

Ze eet nu zelfstandig kleine beetjes vlees, niet dat ze veel honger heeft want Nissa is een zorgzaam moedertje en Surprise komt niets te kort.

Ook maakt ze kleine galopsprongetjes en loopt ze iedere dag een beetje harder. Ook de aanleg voor hielenbijten zit er in.